Dvořak – Celloconcert

De Tsjech Antonin Dvořak (1841 – 1904) schreef twee celloconcerten. Het eerste, dat hij op vierentwintigjarige leeftijd schreef, wordt nauwelijks uitgevoerd. Het tweede, uit 1895 wordt omschreven als het mooiste celloconcert uit de muziekliteratuur. Het werd Dvořaks laatste grote werk.

Eigenlijk was Dvořak voorbestemd om zijn vader als slager en cafébaas op te volgen. Buitenshuis vertoefde hij veelal in de kerk waar hij les kreeg op het orgel. Het heeft enige tijd geduurd voordat hij van de autoriteiten toestemming kreeg om naar Praag te verhuizen om daar aan een officiële muziekstudie te beginnen. Zijn hoofdinstrumenten waren orgel en altviool.

De componist Johannes Brahms (1833 – 1897)  zag een genie in hem en zorgde voor een studiebeurs. Niet lang daarna was Dvořak een gevierd componist. Hij deed het Tsjechische volk plezier met o.a. de Slavische dansen oorspronkelijk voor piano vierhandig  en het Dumka trio voor piano, viool en cello. In 1892 verhuisde Dvořak naar Amerika en werd hij directeur van het nieuwe conservatorium te New York. Tijdens zijn verblijf in Amerika schreef hij zijn meesterwerken het Negerkwartet (Amerikaans kwartet), Symfonie 9 (De Nieuwe Wereld) en het beroemde Celloconcert. Heimwee bracht hem weer terug naar het oude Europa.

Na een heftige inleiding door het orkest, waarin nauwelijks plaats is voor het solo-instrument, de cello, komt van uit het niets de hoorn, gevolgd door de klarinet die samen een voorzet geven op het schitterende hoofdthema waar even later de cello mee aan de haal gaat. Op dat moment begint eigenlijk de absolute tophit onder de celloconcerten. Het tweede deel is een voortzetting op het eerste. Zeldzaam mooie zangthema’s passeren de revue. Het derde deel begint met een machtig motief door het orkest. Direct laat de cello echter weer van zich horen, omlijst door een furieus, spetterend en oplaaiend symfonieorkest. Het celloconcert van Dvořak, een concert van symfonische grandeur!

DVORAK CELLOCONCERT NUMMER 033