Benoit – Requiem

De Vlaming Peter Benoit (1834-1901) was zoon van een sluiswachter. Hij groeide op in een klein dorpje nabij Kortrijk. Benoit studeerde muziek aan het conservatorium van Brussel. Hij won de belangrijkste prijs op muziekgebied, de Prix de Rome. Na omzwervingen in Italië, Duitsland en Frankrijk keerde hij terug naar Vlaanderen om daar in de romantische stijl te componeren. Hij werd er dirigent en organisator van het muziekleven in Vlaanderen. Als zodanig kun je Benoit rekenen tot een nationalist van de Vlaamse school. Benoit richtte in 1867 in Antwerpen de Vlaamse muziekschool op. Ondanks vele tegenwerkingen door de autoriteiten in Brussel – die de school naar Brussel wilden halen en Franstalig wilden maken – is het Benoit uiteindelijk gelukt om een Koninklijk Vlaams Conservatorium op te richten.

Benoits Requiem uit 1863 betreft een compositie voor dubbelkoor en groot orkest. Het werk maakt deel uit van een godsdienstige tetralogie. Het werd voorafgegaan door Kerstnacht, Hoogmis en Te Deum. Dat Benoit niet alle misdelen van het Requiem op muziek zette, en zich ook wat tekst betreft vrijheden veroorloofde, wijst erop dat het werk niet in de eerste plaats bedoeld was voor de rooms-katholieke liturgie. Benoit schreef zijn indringende Requiem in Parijs, waar hij dirigent was van Les Bouffes Parisiens, het wereldberoemde gezelschap van Jacques Offenbach. Naar verluidt zou Benoit, tussen de vrolijke operettes van Offenbach door, zijn dodenmis gerepeteerd hebben met het orkest van Les Bouffes. Op 23 september 1863 ging het Requiem in première in de Brusselse Sint-Michiels en Sint-Goedelekathedraal. Alles wat een romantische dodenmis behoeft is ruimschoots aanwezig. In ieder geval was de muziekpers bij de première in 1863 laaiend enthousiast. De delen zijn Requiem aeternam – Kyrie – Dies Irae – Sanctus – Benedictus – Agnus Dei.

Geliefd is Benoit ook van zijn Fluitconcert en Oratoria. In 1866 ging het oratorium Lucifer in Brussel in première. Andere oratoria volgden: De schelde, De Rijn, De oorlog. De teksten schreef hij in het Vlaams.

BENOIT REQUIEM NUMMER 404