Grieg – Pianoconcert

De Noor Edvard Grieg (1843-1907) studeerde aan het conservatorium van Leipzig. Een tijdlang was hij aanhanger van de Duits-romantische school (onder andere vertegenwoordigd door Mendelssohn en Schumann), maar eenmaal terug in Noorwegen ontwikkelde hij een geheel eigen stijl, gebaseerd op de Noorse volksmuziek.

Grieg is de geschiedenis ingegaan als componist van vooral korte melodieuze werken, voornamelijk liederen en pianostukken. Grote werken schreef hij nauwelijks, uitgezonderd zijn Pianoconcert en de suite Peer Gynt (1875).

Grieg was vijfentwintig jaar toen hij zijn enige grote symfonische werk schreef, het Pianoconcert in a mineur, opus 16. Nadat het werk werd geprezen door pianovirtuoos Franz Liszt (1811 – 1886), werd het in 1869 in Kopenhagen voor het eerst uitgevoerd door de Noorse pianist Edmund Neupert waaraan het werk tevens was opgedragen. Later heeft Grieg het zelf talloze malen uitgevoerd.

Het duurde 4 jaar voordat Grieg zijn Concert voor piano en orkest voltooid had. Ondanks het grote succes bij de premiere, sleutelde de componist nog jaren aan het concert en bracht nog een paar honderd veranderingen aan. Het concert, dat inmiddels tot de meest geliefde pianoconcerten ter wereld is gaan behoren, ligt makkelijk in het gehoor en is samen met de suite Peer Gynt Griegs meest geliefde werk. De drie delen: Allegro – Adagio – Allegro.

Met het manuscript van zijn kersverse pianoconcert onder de arm klopte Edvard Grieg bij de grote meester Franz Liszt aan. Deze speelde het stuk van het blad en keek bemoedigend naar het kleine mannetje met de leeuwenkop die uit het hoge noorden naar hem toe was gereisd. Liszt bracht een kleine verandering aan en omhelsde toen de dolgelukkige Grieg.

GRIEG PIANOCONCERT NUMMER 126