Haydn – Londense symfonieën

Dertig jaar lang was de Oostenrijker Joseph Haydn (1732 – 1809) verbonden als hofcomponist en dirigent bij het vorstenhuis van de Esterházy’s. Tijdens dit jarenlang verblijf ontwikkelde hij de symfonie en het strijkkwartet. Haydn wordt met Mozart en Beethoven gerekend tot de Weense Klassieken. Haydn heeft een bijzonder groot oeuvre nagelaten. Hij schreef 104 symfonieën en zo’n 70 strijkkwartetten. Verder kennen we zijn soloconcerten en zijn oratoria Die Schöpfung en Die Jahreszeiten.

Na de dood van broodheer Esterházy werd Haydn gevraagd om naar Londen te komen. Tussen 1791 en 1795 oogstte hij daar veel succes met zijn speciaal voor Londen gecomponeerde symfonieën. De nrs. 93 tot en met 104 worden de Londense symfonieën genoemd. Opvallende en gewaardeerde symfonieën uit de reeks van 12 zijn: Symfonie 94, met de paukenslag (Het werk ontleent zijn bijnaam aan een onverwachts harde klap op de pauken. Haydn wilde het onrustige Londense publiek laten schrikken). Symfonie 96, wonder (ontleent zijn bijnaam aan het feit dat tijdens de 1e uitvoering een kroonluchter van het plafond van de Londense concertzaal viel zonder iemand te verwonden). Symfonie 100, de militaire (het mars achtige stuk en het grote aantal slaginstrumenten zorgen voor de bijnaam). Symfonie 101, de klok (Het ritmische tikken in het tweede deel doet denken aan een klok). Symfonie 103, met de pauken roffel (de symfonie begint met een lange pauken roffel). Symfonie 104, de Londense (de laatste symfonie die Haydn in Londen schreef).

HAYDN LONDENSE SYMFONIEEN NUMMER 562