Haydn – Parijse symfonieën

De componist Joseph Haydn (1732 – 1809) komt uit een eenvoudig Oostenrijks gezin. Hij was als jochie van acht toegetreden tot het knapenkoor van de Stephansdom, de kathedraal van Wenen. Hij ontving daar behalve een gedegen schoolopleiding, lessen in strijk- en toetsinstrumenten, zang en muziektheorie. Het werden harde kinderjaren. Dagelijks luisterde hij met het jongenskoor de kerkdiensten op in de Stephansdom. Ook trad het koor wel op in het in aanbouw zijnde Schönbrunn paleis van koningin Maria Theresia.

Haydn was dertig jaar toen hij in dienst kwam bij het vorstenhuis van de Esterhazy’s. Hij werd aangesteld als kapelmeester en componist. Voor het hof orkest componeerde hij talloze werken. Hij zou een groot deel van zijn leven bij de Esterhazy’s slijten. Rond 1780 was Haydn een beroemd man in Europa. Voor de Parijse ‘Concert de la Loge Olympique’, de belangrijkste concertorganisatie in de Franse hoofdstad kreeg hij in 1785 de opdracht om een aantal symfonieën te componeren. Het werden zijn vermaarde Parijse symfonieën, zes in totaal (nrs 82-87).

Opvallend  zijn de bijnamen die Haydn sommige symfonieën gaf: Symfonie 82  De Beer – Symfonie 83 De Kip – Symfonie 84 In Nomine Domini – Symfonie 85 La Reine – Symfonie 86 – Symfonie 87. Koningin Marie Antoinette was erg gesteld op symfonie 85, vandaar de bijnaam La reine.

Veelal beginnen deze vierdelige symfonieën met een langzame inleiding. Haydn houdt zich vrijwel altijd aan hetzelfde concept: 1 Langzaam daarna snel. 2 Matig snel. 3 Menuet. 4 Zeer snel.

1 fluit, 2 hobo’ s, 2 fagotten, 2 hoorns (trompetten), pauken, strijkers, klavecimbel. (In nrs 85 en 86 laat Haydn het klavecimbel weg.)

HAYDN PARIJSE SYMFONIEEN NUMMER 595