Sjostakovitsj – Symfonie 6

Dmitri Sjostakovitsj (1906 – 1975) geldt als een van de belangrijkste Russische componisten van de vorige eeuw. Geboren in St. Petersburg groeide hij op in een gezin waarin politiek en muziek de boventoon voerden. Zijn moeder leerde hem pianospelen. Dmitri ging op zijn dertiende naar het conservatorium. Hij kwam in de leer bij de componist Aleksandr Glazoenov. Symfonie 1 uit 1925, zijn afstudeerwerk, was direct een succes. Sjostakovitsj zou in totaal 15 symfonieën schrijven. Vrijwel zijn gehele muzikale carrière was hij in conflict met het Sovjetregime. Zijn muziek staat bol van de politiek en oorlogsgeweld.

Symfonie 6 zat tussen twee giganten, de symfonieën 5 en de verpletterde 7. Misschien noemt men de zesde van Sjostakovitsj (door velen de belangrijkste componist van de vorige eeuw genoemd), daarom wel het ondergeschoven kindje.

Symfonie 6 werd gecomponeerd in 1939. Het stuk bestaat uit 3 delen waarvan het eerste langzaam is (largo). De 2 daaropvolgende delen zou je haast opgewekt kunnen noemen. Symfonie 6 staat in schril contrast met Symfonie 5 dat aan de lopende band dissonanten krijst en wanorde vertolkt. Je zou daarom Symfonie 6 als mild kunnen bestempelen. Hoop en jeugd, dat wilde de componist met Symfonie 6 verkondingen. De finale van het stuk, een galop, is zelfs op en top vrolijkheid (en virtuositeit). Ondanks de luchtigheid van het werk, werd ook Symfonie 6 niet in dank afgenomen door het Sovjetregime.

SJOSTAKOVITSJ SYMFONIE 6 NUMMER 713