Morricone – Filmmuziek

Het meest bekend werd Morricone als filmcomponist. Hij schreef hiervoor een zeer omvangrijk (450 soundtracks) oeuvre dat begon in de begin jaren 60. Samen met regisseur Sergio Leone, een jeugdvriend, maakte hij zijn filmmuziek, waarvan de western A Fistful of Dollars uit 1964 een wereldsucces werd.

Legrand – Filmmuziek

In 1959 werd Legrand Jazz uitgebracht. Jazzhelden als Miles Davis, John Coltrane en Bill Evans speelden mee op de plaat. Legrand verdiende met zijn filmmuziek verschillende Oscars en Grammy’s. Behalve genoemde jazz artiesten schreef en werkte Legrand met zangers als Ray Charles, Neil Diamond, Arethe Franklin, Diana Ross, Frank Sinatra, Barbra Streisand e.a.

Kagel – Werken

Kagel was autodidact. Hij componeerde behalve instrumentale werken, muziek bij hoorspelen en films (een spraakmakende film is ‘Ludwig van’uit 1970). Bekend van hem is dat hij andere kunstvormen in zijn werken liet meedoen waarbij humor hoog in het vaandel stond. Voor Kagel was communicatie met het publiek het belangrijkste.

Gesualdo – Oeuvre 

Zijn manier van componeren waaronder zijn opvattingen op het gebied van chromatiek, het gebruik van voor die tijd gewaagde intervallen als de secunde en septiem, en soms opvallende stiltes zorgden voor een grote dosis dramatiek, met name in zijn late hartstochtelijke madrigalen.

Zappa- Oeuvre

De Amerikaanse musicus Frank Zappa (1940 – 1993) is de geschiedenis ingegaan als vertolker van rock-’n-roll, muziektheater, psychedelische rock, jazz, pop, en eigentijdse klassieke muziek. Zijn stijl wordt als eclectisch omschreven. Zijn teksten gaan over zelfspot, humor, seks, anti Amerika, anti godsdienst, eigenlijk alles waar hij zich aan ergerde of wat hem beviel.

Vaughan Williams – Greensleeves

Inmiddels is het voor Engeland een soort nationaal volkslied geworden. Vroege bronnen (16e eeuw) vertellen dat Greensleesves gaat over een jonge vrouw met wisselende seksuele contacten

Schubert – Strijkkwintet

Strijkkwintet in C opus 163 werd geschreven in de nazomer van 1828, tevens de nazomer van Schuberts leven. Het is de muziek van een hartstochtelijk intensiteit, een romantische droefheid, en gelukkig ook een spontane vrolijkheid.