Tsjaikovski – Serenade Melancolique

Als kind was de Rus Pjotr (Peter) Tsjaikovski (1840-1893) een vrolijke en levenslustige jongen. Maar als jongeman werd zijn optimisme overschaduwd door aanvallen van neerslachtigheid, wanhoop en depressies. Tsjaikovski zelf noemde deze dikwijls optredende dieptepunten ‘mijn kleine beroertes.’ Ook zijn seksuele geaardheid speelde hem parten.

Tsjaikovski was een laatbloeier. Hij was eerst ambtenaar op het ministerie van justitie.  In 1863, op drieëntwintigjarige leeftijd schreef hij zich in aan het conservatorium van Sint Petersburg. Drie jaar later werd hij leraar aan het conservatorium van Moskou. Daar verschenen zijn eerste pianocomposities.

Zijn eerste vioolcompositie de Serenade Melancolique werd volbracht in 1875, direct nadat hij zijn Symfonie 1 met de bijnaam Winterdromen had uitgegeven.

De Serenade Melancolique duurt ongeveer 9 minuten. Het stuk is geschreven voor viool en orkest. Het klinkt zoals de titel doet geloven: Melancholisch, klagend, haast sentimenteel. De mooie lage vioolklanken doen denken aan het timbre van de altviool. Halverwege volgt een cadens. Later zou Tsjaikovski de Serenade Melancolique omwerken voor piano en orkest.

Ook in zijn Serenade voor strijkers toont Tsjaikovski zijn melodische kwaliteiten. Het stuk kent vier delen, waarvan het tweede deel, de Wals, soms als zelfstandig muziekstuk wordt uitgevoerd. De première van de Serenade voor strijkers was in 1881 in Sint Petersburg. Het was een overweldigend succes.

TSJAIKOVSKI SERENADE MELANCOLIQUE NUMMER 542