Fauré – Ballade piano en orkest

De grote Franse componist Debussy had niet veel bewondering voor zijn landgenoot Gabriel Fauré (1845-1924). Ooit noemde hij hem ‘een muzikale dienaar van een groep snobs en imbecielen’. Misschien moeten we de kritiek van Debussy niet al te serieus nemen; de componist had er een handje van om zijn collega’s te bespotten. Mogelijk voelde Debussy zich in zijn territorium bedreigd en deed hij daarom bovenstaande ongenuanceerde uitspraak. Want hoewel Fauré in tegenstelling tot Debussy zeer hechtte aan vormvastheid, vertoont hun werk onmiskenbare raakvlakken. Maurice Ravel, een andere grote Franse componist volgde ooit les bij Fauré. Hij was een geheel andere mening aangedaan dan Debussy: ‘Ik prijs mij gelukkig compositieles gehad te hebben van een beminnelijk en uitermate vakbekwaam musicus. Hij heeft mij geïnspireerd van top tot teen’.

De Ballade in Fis voor piano en orkest opus 19 was oorspronkelijk een werk voor pianosolo. Het werk werd door Fauré in de jaren 1877-1879 geschreven. De grootste pianist aller tijden, Franz Liszt (1811-1886), toch voor geen kleintje vervaard, vond het werk te moeilijk! Mogelijk was Liszt oordeel de drijfveer achter de revisie die Fauré in 1881 maakte van zijn Ballade. Het werd uiteindelijk een georchestreerde versie die gelukkig de intimiteit van de pianopartij geen schade doet. De ballade duurt een klein kwartier.

FAURÉ BALADE VOOR PIANO EN ORKEST NUMMER 326