Barber – Adagio for strings

Een eendagsvlieg kun je de Amerikaanse componist Samuel Barber  (1910-1981) nauwelijks noemen, al blijft hij onvermijdelijk verbonden met zijn Adagio for strings. Maar met zijn Dover beach voor stem en strijkkwartet, een Vioolconcert en een Pianoconcert heeft Barber bewezen meer noten op zijn zang te hebben. Aanvankelijk was Barber van plan om zang te gaan studeren, hij beschikte over een mooie  baritonstem en werd als kind geïnspireerd door de altstem van zijn beroemde tante, de operazangeres Louise Homer.

De vermaarde dirigent Arturo Toscanini (1867 – 1957) kreeg het Adagio for strings  opgestuurd maar zag er aanvankelijk weinig in. Intussen had hij het stuk wel in zijn geheugen opgeslagen en voerde het uit in 1938 in New York. Sindsdien is het een hit van de bovenste plank, en niet alleen in de klassieke muziek maar ook in de popmuziek.

Het Adagio for strings is verreweg het meest geliefde stuk van Barber. Was het publiek jarenlang gewend aan het beroemde Adagio van Albinoni, de nieuwe generatie luisteraars kiest massaal voor het Adagio for Strings. Het lyrische stuk met zijn slepende strijkers en mineur toonsoort werd ontleend aan het middendeel van Barbers eerste strijkkwartet.

Door het ingetogen en meditatieve karakter van de melodie blijft het voor altijd zoals de componist dat wilde, verbonden met de pijn van de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Een stuk ook dat door zijn smart veel gedraaid of uitgevoerd wordt tijdens droevige of plechtige gebeurtenissen. In 1967 bewerkte de componist het voor acht stemmig koor op tekst van het Agnus Dei. Als herinnering aan de aanslagen op 11 september 2001 wordt dit stuk ieder jaar uitgevoerd.

BARBER ADAGIO FOR STRINGS NUMMER 083