Beethoven – Symfonie 3

Om orde op zaken te stellen had Europa een sterk figuur nodig. Althans dat was de mening van Ludwig van Beethoven (1770-1827). De figuur waar Beethoven op doelde, was niemand anders dan Napoleon Bonaparte. Beethoven geloofde in hem als geen ander. In Beethovens visie was Napoleon de redder van Europa en als eerbetoon aan hem droeg Beethoven zijn Symfonie 3 aan hem op. Toen Beethoven vervolgens bemerkte op welke brute wijze de veroveringen van Napoleon vaak verliepen, verscheurde hij woedend het titelblad van zijn symfonie waarop met in sierlijke letters Bonaparte stond geschreven. Beethoven veranderde de naam in Eroïca (Heroïsche). Een halve eeuw later kreeg diezelfde Napoleon nog een trap na van Peter Tsjaikovski die met Ouverture 1812 de afgang van het Franse leger op muziek zette.

Beethovens Symfonie 3 uit 1804 kan gezien worden als het eerste muzikale monument uit de Romantiek. Als zodanig is de Eroïca een keerpunt in de klassieke muziek. Het werk is niet alleen meer een spel van klanken, het wil tevens een boodschap uitdragen. In 1805 was de eerste uitvoering in Wenen.

Beethoven was van Vlaamse afkomst, maar in Bonn geboren. Hij verhuisde naar Wenen, de culturele hoofdstad van Europa. De componist was een democraat in hart en nieren. Drie woorden had hij hoog in het vaandel: Vrijheid, gelijkheid en broederschap.

BEETHOVEN SYMFONIE 3 EROICA NUMMER 143