Bach – Concert voor 4 klavecimbels

Johann Sebastian Bach (1685 – 1750) was zeer gecharmeerd van de luchtige manier van componeren van collega-componist Vivaldi (1680-1743). Bach maakte kennis met de muziek van deze Italiaan toen hij van 1708 tot 1716 aan het hof van Weimar werkte. Deze periode wordt ook wel Bachs ‘eerste periode’ genoemd. Bach speelde viool in het hoforkest, was hoforganist en gaf muziekles. Hertog Wilhelm Ernst was helemaal weg van de werken van Vivaldi en liet het hoforkest vaak concerten van deze Italiaan instuderen. Zo maakte Bach kennis met het klankidioom van Vivaldi (en zijn collega’s) en zijn manier van componeren.

Later zou Bach enkele composities van Vivaldi bewerken. In de jaren 1730 tot 1740 was Bach directeur van het Collegium Musicum in Leipzig. Hier componeerde Bach een dertiental concerten voor 1 of meerdere klavecimbels met begeleiding van strijkinstrumenten. Het Concert voor vier klavecimbels is uiterst virtuoos en voor die tijd ook zeer opmerkelijk en revolutionair. Zijn publiek zal zeker versteld hebben gestaan van dit ongewone concert, want was de klavecimbel niet in de eerste plaats bedoeld als akkoordinstrument, als begeleiding voor vrijwel alle muziekuitvoeringen? Bachs compositie is een bewerking van Vivaldi’s Concert voor vier violen.

Bach was een van de eerste componisten die concerten voor klavecimbel componeerde. Sommige klavecimbelconcerten zijn bewerkingen van andere concerten, waaronder die van Italiaanse meesters.

BACH CONCERT VOOR 4 KLAVECIMBELS NUMMER 133