Poulenc – Orgelconcert

De composities van de Parijzenaar Francis Poulenc (1899-1963) bevatten ironie, spot maar ook religie. Dit alles geeft een duidelijke tweeslachtigheid aan de werken van Poulenc. Vandaar dat hij tegelijkertijd kwajongen en monnik genoemd werd. Bekend is vooral de frivole kant van Poulencs muzikale persoonlijkheid zoals die doorklinkt in bijvoorbeeld zijn balletmuziek Les Bishes. Maar tijdens deze nonchalante en zelfs wilde tijd bleef Poulenc een luisterend oor houden naar grote meesters als Bach en Mozart. Religieuze voorbeelden uit zijn oeuvre zijn het prachtig groot opgezette Gloria, het Stabat Mater, en natuurlijk ook zijn Concert voor orgel, snaarinstrumenten en pauken.

In 1935, de componist was toen zesendertig jaar oud, kwam een goede vriend van hem om bij een auto-ongeluk. Deze gebeurtenis bracht een belangrijke kentering in Poulencs leven. Poulenc herontdekte de religie en schreef in korte tijd een aantal godsdienstig getinte werken.

Uit deze periode dateert ook het Concert voor orgel, strijkers en pauken in g mineur. Het ontstond tussen 1936 en 1938. Zelf noemde de componist het briljante orgelconcert een randgeval van religieuze muziek. Door zijn Barokke opzet neemt het een unieke plaats in binnen zijn oeuvre. Men noemt het wel een neoklassiek werk. Sterk zijn de wisselende stemmingen in het werk, van meditatief tot speels. Poulenc voert het orgel via de wereld van Bach naar het domein van een kermisorgel.

POULENC ORGELCONCERT NUMMER 239