Purcell – Dido & Aeneas

Henry Purcell (1659-1695) wordt Engelands grootste componist genoemd. Hij werd in hartje Londen geboren (Westminster). Als tiener deed hij dienst als koorknaap, en als organist en componist was hij verbonden aan de Westminster Abbey en de Chapel Royal. Purcell componeerde veel kerkmuziek, waaronder anthems, maar ook muziek voor theater, lofzangen voor bekende personen, en instrumentale muziek.

Ongeveer vijfentwintig jaar oud moet Purcell geweest zijn toen hij de opera Dido and Aeneas (1690) schreef. Het schijnt dat Purcell het stuk voor het eerst uitvoerde of uitprobeerde op een meisjeskostschool. Alle rollen, behalve die van Aeneas, zijn voor meisjes geschreven en werden door – meest van adellijke afkomst – meisjes gezongen. Hoogstwaarschijnlijk was het de componist zelf die de rol van Aeneas op zich nam.

Het verhaal van de opera gaat over de geliefden Dido en Aeneas en is allesbehalve aangenaam. Er komt veel kommer en kwel langs en de opera eindigt met een zelfmoord. Wat het verhaal aangaat, heeft Purcell het begrip opera dus eer aangedaan: een opera is meestal een drama. Vanwege de lengte, slechts 50 minuten, spreekt met hier wel van een kameropera of semi-opera.

De inhoud van Dido and Aeneas is eenvoudig. Dido, de koningin van het mythologische Carthago, wordt verliefd op de Trojaanse held en legerleider Aeneas. Hun geluk wordt echter ruw verstoord doordat de ondergang van Carthago wordt voorspeld. Het stel slaat op de vlucht. Als Aeneas haar verlaat om naar zijn vaderland terug te keren en zijn geliefde in de steek laat, pleegt Dido uit woede en verdriet zelfmoord.

Purcell heeft voor de stervende koningin een prachtige en ontroerende klaagzang (lamento) geschreven, stellig een hoogtepunt van deze opera: When I am laid in earth.

PURCELL DIDO AND AENEAS NUMMER 068