Chopin – Nocturnes

Je zou de in Dublin geboren John Field (1782 1837) de voorloper van de romantische pianoschool kunnen noemen en dan vooral van de nocturne. Bij hem kwam niet de virtuositeit of bravoure op de eerste plaats maar intieme, verfijnde, haast dromerige pianoklanken. Een directe opvolger van Field was de Pool Frederic Chopin (1810 – 1849)

Onder een nocturne verstaat men een romantisch muziekstuk voortkomend uit de nacht. Bij Chopin betreft het geen natuurschilderingen zoals het woud, de zee etc., maar het beleven van de nacht thuis, spelend aan de piano, misschien zelfs bij kaarslicht of bij een knapperend haardvuur.

Chopin componeerde 21 nocturnes als solowerken voor klavier. Ook bij Chopin voert de melodie de hoofdrol en niet de virtuositeit. De veelal lyrische melodielijn is te vinden in de rechterhand, de linker begeleidt met meestal gebroken akkoorden. Veelal staan de Chopins nocturnes in mineur, doch laat hij ze in majeur eindigen. Overbekende nocturnes zijn: opus 9 nrs 1 en 2

CHOPIN NOCTURNES NUMMER 630