Mompou – Cançons i Danses

Federico Mompou (1893 – 1987) was een Catalaans componist die in 1893 in Barcelona werd geboren als zoon van een jurist.  Zijn broer Joseph was schilder. Diens schets van een eenvoudig boerenhuis kwam op de omslagen van alle gepubliceerde muziek van Federico te staan.

Mompou is vooral bekend door zijn muziek voor piano. Hij studeerde piano en compositie aan Conservatoire de Paris, waar Gabriel Fauré aan het hoofd stond. Een pianocarrière als solist zou echter niet voor hem haalbaar zijn omdat hij extreem terughoudend en verlegen was. In het openbaar trad hij nauwelijks op, anderen voerden zijn composities uit. Kenners roemden zijn pianowerken en noemden hem de opvolger van Debussy.

Mompou is vooral bekend als miniaturist. Hij schreef korte, op improvisaties lijkende muziekstukken die je het beste als ‘intiem’ zou kunnen beschrijven.  Zelf zei hij hierover:  ‘ik ben een man van weinig woorden en een musicus van weinig noten.’ Het Frans impressionisme en Erik Satie waren zijn voorbeelden.

Beroemde pianisten zoals Arthur Rubinstein hebben opnamen gemaakt van de Cançons i Danses, een collectie van 15 werken geïnspireerd door de Catalaanse volksmuziek, gecomponeerd tussen 1918 en 1972. Vooral de nrs 1 en 6 zijn erg populair. Nummer 13 is bedoeld voor gitaar en 15 voor orgel. Een ander meesterwerk van de componist is de pianocompositie Musica callada (Stemmen van stilte).

Mompou is ook geliefd door zijn vocale werken zoals  bijvoorbeeld de liederencyclus El combat del somni . Diverse pianocomposities zijn georkestreerd en ook werden er balletten opgevoerd op muziek van Mompou.

In 1957, op 64-jarige leeftijd, huwde Mompou de 30 jaar jongere pianiste Carmen Bravo.

In 1974 nam Mompou zijn pianowerken op. De opnamen kwamen uit op vier CD’s op het label Brilliant Classics.

MOMPOU CANCONS I DANCES NUMMER 513