Verdi – Forza del destino

Giuseppe Verdi  (1813-1901) was de zoon van een caféhouder uit het Italiaanse dorpje Roncole (dichtbij Parma). Reeds op 10 jarige leeftijd bespeelde hij het kerkorgel in zijn geboorteplaats. Een rijke koopman, die later zijn schoonvader zou worden, betaalde zijn muziekopleiding. Aanvankelijk ging het niet voorspoedig met Verdi’s carrière. Nadat hij  twee opera’s had geschreven, stierven zijn twee kinderen en zijn vrouw. Verdi stopte met componeren, maar op aandringen van een beroemde impresario ging hij weer aan het werk. En niet zonder succes, want de eerstvolgende opera Nabucco (1842) werd een wereldhit. Verdi zou in totaal 26 opera’s schrijven.

In La Forza del destino (De macht van het noodlot) uit 1862 wijst de Markies (bas), de vader van Leonora (sopraan) de verhouding af die zijn dochter onderhoudt met Alvaro (tenor). Als het verliefde stel op de vlucht slaat, worden zij tegengehouden door Leonora’s vader. Als teken van overgave werpt Alvaro  zijn pistool voor de voeten van de vader van Leonora, doch het wapen gaat per ongeluk af en doodt de vader. In het tweede bedrijf trekt Leonora het boetekleed aan door zich als kluizenaar in een grot terug te trekken. Na jaren van omzwervingen en onder valse namen treedt Alvaro als monnik toe in een klooster. Leonora’s broer wil zijn vader wreken en gaat een duel aan met Alvaro. Als de broer dodelijk gewond raakt, schiet Leonora hem te hulp, maar zij wordt door haar broer doodgestoken.

Hoogtepunten: een schitterende Ouverture (die vaak als zelfstandig stuk wordt uitgevoerd) , Padre eterno, Madre pietosa, Solenne in quest’ora, Le minaccie, finaletrio en Non imprecare.

VERDI FORZA DEL DESTINO NUMMER 184