Verdi – La traviata
De twee operagiganten Giuseppe Verdi en Richard Wagner, beiden geboren in 1813, worden vaak onterecht in één adem genoemd. Behalve dat ze onder het zelfde gesternte het levenslicht zagen, hadden ze verder vrijwel niets met elkaar gemeen. Weliswaar werden beide meesters op het hoogtepunt van hun carrière aanbeden, maar op geheel verschillende manieren. Verdi was de man van het volk, zijn melodieën werden door de burgerij herkend en gezongen. Wagner daarentegen werd door de gewone burger te moeilijk bevonden. Zijn aanhang bestond voornamelijk uit progressieve kunstkenners.
De opera La Traviata kan tot het verisme (= It. waar, werkelijkheid) gerekend worden. Deze operastijl begon in het midden van de 19e eeuw. Waren het voordien koningen, prinsessen, mythologische figuren (historische opera’s) die in een opera de hoofdrol speelden, tijdens het verisme kwam de gewone burger aan bod. Thema’s als dood, jaloezie. liefde voerde de hoofdrol in een decor van het alledaagse leven. Componisten die tot het verisme behoorden waren Puccini, Leoncavallo, Mascagni.
Operaliefhebbers menen dat La traviata Verdi’s meest geliefde opera is. Het muziekdrama in 3 bedrijven beleefde haar premiere in 1853 te Venetië. De opera is gebaseerd op het boek La dame aux camélias van Alexander Dumas. Het eenvoudige verhaal dat zich afspeelt in het Parijs van de 19e eeuw vertelt ons van een onmogelijke liefde tussen een jonge man van adel, Alfredo, en de lichtzinnige en aan tbc lijdende Violetta. De vader van Alfredo wijst zijn zoon op de morele en religieuze gronden en keurt de relatie met het losbandige meisje af. Sterker nog: hij probeert het paar uiteen te drijven. Het gevolg is dat Violetta heen en weer geslingerd wordt (La traviata betekent ‘De dolende). In een ontroerend duet vraagt de vader aan Violetta zijn zoon met rust te laten. Vlak voor haar dood worden de geliefden herenigd. Het beroemde dronkemanslied Libiamo ne’ lieti calici en het liefdesduet tussen Alfredo en Violetta zijn onvergetelijk.
Hoogtepunten: Ouverture, Libiamo ne’ lieti calici, Un di felice, Sempre libera, Purasiccome un angelo, Di provenza, Di sprezzo degno se stesso, Addio, delpassato, Parigi, o cora en Se una pudica vergine.
Eerdere opera’s van Verdi waren o.a. Nabucco, Rigoletto, Il trovatore. Latere opera’s: Forza del destino, Don Carlos, Aida, Otello, Falstaff.
Heeft u een opmerking of aanmerkingen over dit item, horen wij dit graag van U.
VERDI LA TRAVIATA NUMMER270
Nota bene
Verdi was naast componist ook een gepassioneerd landbouwer. Toen hij op het hoogtepunt van zijn roem was vroegen journalisten hem naar zijn grootste prestatie. Ze verwachtten iets over Aïda of La Traviata. Verdi antwoordde echter doodernstig: Ik heb net een uitzonderlijk goede oogst mais gehad.
Verdi had een hekel aan opschepperij. Toen een jonge componist tegen hem opschepte: Maestro mijn nieuwe opera is als een storm! Antwoordde Verdi droogjes: En dan maar hopen dat de storm snel weer voorbij is…
Tijdens repetities stond Verdi erom bekend zelf alles tot in de puntjes te willen regelen, behalve de koffie, daar had hij zijn mannetje voor. Hij dronk enorme hoeveelheden sterke espresso en zei ooit: Een tenor kan zonder adem, maar ik niet zonder koffie…