Wagenaar – Getemde Feeks

Johan Wagenaar (1862 – 1941) was een Nederlands componist die geboren werd in Utrecht. Als jongen toonde hij interesse voor het kerkorgel. Hij nam les bij Richard Hol de organist van de Dom in Utrecht, waarvan hij behalve les op het kerkorgel ook compositielessen ontving. Op latere leeftijd zou Wagenaar zelf optreden als kerkorganist in de Dom. In het Utrechts Stedelijk Orkest speelde hij altviool en dirigeerde in verschillende steden Toonkunst-koren. In 1919 vertrok hij naar Den Haag om directeur te worden van het Koninklijk Conservatorium.

Wagenaar leidde verschillende leerlingen op die later prominenten werden in de Nederlandse klassieke muziekwereld: Peter van Anrooy – Willem Pijper – Alexander Voormolen – Johann Sebastian en Hans Brandts Buys – Johannes Röntgen.

Als componist liet hij zich inspireren door Richard Strauss en Hector Berlioz. Wagenaar schreef graag programma muziek. Bekend werden de cantate De schipbreuk uit 1889 en de ouvertures Cyrano de Bergerac uit 1905 en De getemde feeks uit 1909 (naar Shakespeare.) Men kenmerkt zijn muziek als vitaal, kleurrijk en humoristisch.

De ouverture De getemde feeks is gebaseerd op Shakespeares The taming of the shrew waarin Katharina, de oudste van twee lieftallige zusters, getemd moet worden, omdat ze door haar omgeving als feeks wordt beschouwd. Petruchio, een op geld beluste man is bereid om met Katharina te trouwen -echter niet om het meisje, maar omwille van de bruidsschat die hij dan zal krijgen. Petruchio behandelt zijn vrouw slecht, maar ze gehoorzaamt. Langzaam wordt duidelijk dat de jongste van de twee zusters de feeks is , en niet Katharina.

WAGENAAR DE GETEMDE FEEKS NUMMER 785