Bruckner – Symfonie 6

Behalve kerkmuziek en kamermuziek -waaronder het prachtige Strijkkwintet in F-, schreef de Oostenrijker Anton Bruckner 9 grote symfonieën. Eigenlijk waren het er 11, maar er werden er slechts 9 genummerd. Hij zou zelfs als enige componist uit de muziekgeschiedenis een ‘Nulde’ geschreven hebben. De meest geliefde symfonieën -en daarom ook regelmatig uitgevoerd- zijn de nummers 4, 7, 8, en 9. Symfonie 9 is verreweg favoriet bij het grote publiek.

Anton Bruckner leefde van 1824 tot 1896. Hij was de zoon van een onderwijzer in het plaatsje Ansvelden nabij Linz. In 1855 werd hij benoemd als organist van de Dom in Linz. Bruckner verafgoodde tijdgenoot Richard Wagner. De componist wordt vaak in een adem genoemd met Gustav Mahler, dit vanwege hun monumentale symfonieën.

Symfonie 6 (1881) is de vrolijkste symfonie die ik tot nu gecomponeerd heb, was een uitspraak van Bruckner. Meestal was de componist niet zo tevreden over zijn werken. De meeste symfonieën werden herschreven of gingen de revisie in. In 1889 ging Symfonie 6 in première onder leiding van zijn bewonderaar dirigent Gustav Mahler. In 1883 was er al een eerdere première geweest maar toen werden alleen de twee midden delen uitgevoerd. Zoals zo vaak bij Bruckner (en Mahler) zijn hun adagio’s van wonderbaarlijke schoonheid, zo ook bij de Symfonie 6 van Anton Bruckner. De symfonie duurt een dikke vijftig minuten en heeft de volgende delen: 1 Majestoso – 2 Adagio – 3 Scherzo – 4 Finale.

BRUCKNER SYMFONIE 6 NUMMER 628