Willaert – Oeuvre

Tijdens zijn leven moet Adriaen Willaert (1490 – 1562) een beroemdheid geweest zijn. Was Titiaan (1487 – 1576) de grote schilder van zijn tijd, Willaert werd verafgood door muziekliefhebbers. Tegenwoordig is de naam en zijn muziek alleen bij kenners bekend. Wel zijn er standbeelden van hem opgericht en straatnamen naar hem vernoemd.

De Zuid Nederlandse componist Adriaen Willaert werd geboren nabij Brugge. Aanvankelijk studeerde hij rechten in Parijs, maar koos toch voor de muziek. Zoals zo veel kunstenaars vestigde hij zich in Italië, eerst Rome en daarna werd zijn vaste verblijfplaats Venetië. In 1527 werd hij benoemd tot kapelmeester van de San Marco, een baan die in hoog aanzien stond, en beloond met een meer dan uitstekend salaris. Hij zou er 35 jaar, tot aan zijn dood verblijven. Mede door toedoen van Willaert zou Venetië het centrum van de Europese muziek worden.

Willaert was als muziekleraar zeer geliefd bij zijn leerlingen. Een van zijn pupillen, was de later beroemd geworden componist Andrea Gabrieli (1532 – 1585), zou het eveneens ver schoppen als componist. Willaert liet een uitgebreid oeuvre na van zowel kerkelijke als wereldlijke meerstemmige muziek. Zijn specialiteit was het schrijven voor dubbelkoor. In de San Marco was dit uitstekend uit te voeren door de aanwezigheid van meerdere galerijen, waar de koren stonden opgesteld om zo afwisselend en met elkaar te zingen.

Willaert schreef Motetten, Madrigalen, Missen, Chansons, en instrumentale muziek. De componist gebruikte voor zijn Madrigalen teksten van de humanist Francesco Petrarca (1304 – 1374).

WILLAERT OEUVRE NUMMER 546