Mozart – Gran Partita

De serenade nummer 12 voor blazers en contrabas KV 361 bijgenaamd Gran Partita is een compositie van Wolfgang Amadeus Mozart (1756 – 1791). Het muziekstuk is geschreven voor 8 houtblazers (2 hobo’s, 2 klarinetten, 2 bassethoorns= lage klarinet, 2 fagotten), 4 hoorns en een contrabas. Mozart componeerde het in 1781. Het was in de jaren 1770 – 1800 mode voor de adel om een blaasorkest in huis te hebben. Het orkest trad dan op tijdens een banket of feestelijke aangelegenheden en speelde bijvoorbeeld arrangementen van bekende operafragmenten.

De Gran Partita is niet alleen belangrijk geweest voor de ontwikkeling van de klassieke muziek maar zeker voor het harmonieorkest. Het moge bekend zijn dat Mozart een voorliefde had voor blaasinstrumenten zoals de hoorn en de klarinet. We denken dan aan zijn Hoornconcerten en het beroemde Klarinetconcert als mede het Klarinetkwintet. De dwarsfluit komt er bij Mozart bekaaid af. Wel schreef hij een Concert voor fluit en harp en drie Fluitkwartetten.

Iedere professionele houtblazer kijkt uit naar een uitvoering van de Gran Partita. Want het werk is het summum voor de blaasmuziek. Voor blazers is het een belevenis om pakweg 50 minuten op het puntje van de stoel te zitten om deze bijzondere symfonische serenade tot een goed einde te brengen. De Gran Partita bestaat uit 7 delen. Een hoogtepunt is het derde deel, het adagio met mooie lyrische melodielijnen van hobo, klarinet en bassethoorn. In de film Amadeus uit 1984 is de Gran Partita voortdurend te beluisteren.

MOZART GRAN PARTITA NUMMER 629